Pękające pięty

Skóra na stopach jest gruba i wydaje się, że tym samym odporna. Jest ona jednak wrażliwa i mocno unerwiona, a wszelkie zaniedbania odbijają się niekorzystnie i powodują nieraz bolesne dolegliwości.

Pękające pięty to nie tylko defekt kosmetyczny, który powoduje, że każdy krok jest bolesny, to także dolegliwość, która może być groźna dla zdrowia. Skóra na piętach jest niemal dwukrotnie grubsza od innych części naszego ciała. Zbudowana jest z 60 wyspecjalizowanych warstw, które to nieustannie się odnawiają. Zdarza się jednak tak, że skóra na stopach grubieje szybciej, niż tego chce natura, staje mniej elastyczna i zaczyna pękać.
Pięta jest najbardziej obciążoną częścią stopy: przenosi większość ciężaru ciała. Popularne zabiegi wykonywane w domowym zaciszu, takie jak: ścieranie naskórka tarką, pumeksem czy peelingiem, wygładzają jedynie szorstkość i nierówności skóry, nie likwidując przyczyny dolegliwości, a często ją pogłębiając. Podobnie powierzchowne działanie mają popularne preparaty kosmetyczne kupowane w drogerii czy aptece. Częstym błędem jest stosowanie środków zastępczych – balsamów do ciała, kremów do rąk czy oliwek. Nie tylko nie pomogą zlikwidować rozpadlin na piętach, ale mogą wręcz zaszkodzić poprzez zakłócenie naturalnej bariery ochronnej skóry stóp.

Przyczyny:

Najczęstszą przyczyną jest niedostateczna higiena ciała. Zaburzona gospodarka wodna organizmu wskutek spożywania zbyt małej ilości wody, noszenie obuwia z materiałów syntetycznych, a także skarpet zbyt szorstkich lub wykonanych z tworzyw sztucznych.
Kolejną – zaniedbania pielęgnacyjne – brak nawyku codziennego mycia i smarowania stóp odpowiednio dobranymi preparatami. Stosunkowo niewielka grupa osób ma wrodzoną skłonność do przesuszania się skóry, są to osoby starsze ze skórą atroficzną, przewlekle chore przyjmujące dużo leków (np.: rozrzedzających krew), chorzy na reumatyzm, łuszczycę i inne choroby złuszczające naskórek. Sucha skóra ma skłonności do pękania, zwłaszcza w okolicy pięt. Pęknięcia na piętach to efekt suchości i braku elastyczności naskórka.

Występowanie:

Skóra pięty jest fizjologicznie grubsza, „gęstsza”, przygotowana na zadania powierzone jej przez naturę: przenoszenie i amortyzację. Źle traktowana – rogowacieje, źle pielęgnowana – staje się nieelastyczna i pęka. Otwarte rany na stopach mogą być zaproszeniem dla mikroorganizmów: grzybów i wirusów (grzybica skóry, brodawki).

Zapobieganie:

Unikanie niefachowych zabiegów na stopach – zbyt intensywnego usuwania naskórka, noszenie obuwia trzymającego się stopy, redukcja nadwagi, prawidłowa pielęgnacja odpowiednio do potrzeb skóry dobranymi kremami.

Zabiegi w gabinecie:

Rozpoznanie powodów i rodzaju pękania skóry. Prawidłowe usuwanie nadmiernie rogowaciejącego naskórka, nakładanie pod opatrunek środków leczniczych. Często wskazana jest terapia wymagająca wielokrotnych wizyt w gabinecie, ale zabiegi przynoszą szybkie polepszenie.

Efekty zabiegu